Afgelopen week hebben wij afscheid moeten nemen van Arno Wargerink.

Het was Arno’s grote wens om de uitvaartceremonie op de Zweede te houden.

Ondenkbaar natuurlijk om zo’n verzoek van iemand als Arno Wargerink te weigeren, tegelijkertijd een hele organisatie in heel korte tijd.

Maar dan blijkt weer hoe sterk onze club is en hoe krachtig de saamhorigheid. Uit alle hoeken van de vereniging kregen we te horen: kan ik wat doen? “als ik moet helpen moet je bellen, dan ben ik er”. Iemand begon op eigen initiatief met een bosmaaier de parkeerplaats netjes maken. Hetzelfde voor de plantenbakken op het terras: “ik regel dat, komt goed”.

Tenten werden gehuurd, last-minute koffievoorziening voor 400 personen geregeld, geluid en stoelen, fotografen en dronebeelden, teveel om op te noemen maar de schare aan hulptroepen uit onze vereniging (en van onze sponsoren!) was enorm en hartverwarmend.

Zo hebben we -samen met “Noabers en Kamereu”- voor Arno en familie een waardig afscheid kunnen realiseren.

Zijn eigen 5e elftal presteerde het om dezelfde avond alles weer op te ruimen en schoon te maken, zodat op zaterdag het gewone (sport) leven weer zijn gang kon gaan.

Op zo’n moment kun je alleen maar blij zijn hier onderdeel van uit te mogen maken.

Trots op onze vereniging!